Herkes aynı sorunları yaşıyor ve herkes aynı şekilde davranıyor. Her şey yalan üzerine kuruluyor ve güvenerek sonunda darbe alıyoruz. Elimizde kalan yine aptallığımız oluyor.

Sevmek, aşık olmak... Söylemi dahi ne kadar güzel, ne kadar sıcak... Bir an düşünsek böyle bir ilişki içinde olduğumuzu; yüzümüzde tebessümler belirir. Hele yaşıyor olsak; ayaklarımız yerden kesilirdi, içimizdeki çocuk uyanırdı birden... 20 yaşında da olsan, 70 yaşında da olsan; hep içinde bir aşk çocuğu vardır, orada yaşıyordur. Size yaşınızı unutturur, bir başka bakarsınız hayatın içine, her şey o kadar toz pembe olur ki, birden renkleri değişir hayatın... Ulaşamadığınız bulutların üzerinde bulursunuz bir anda kendinizi, oradan hiç inmeyeceğinizi düşünürsünüz, "bizi ne sebep ayırabilir ki" dersiniz. Çünkü inanmiş, çünkü güvenmişsinizdir. Zaten bunlar olmasa sevemediniz ki, o zaman "ayrılık" gibi, "bitecek" gibi kelimeleri düşünmenin ne anlamı vardı ki...  Siz hiç ayrılmayacaksınız, birlikte başladınız, birlikte özlecektiniz. Gözünüzde pembe gözlükler, gökkuşağını yakalamışsınız, her rengi sevginizde bir renk olmuş. Şarkılar bile artık  bir başka hoş geliyor kulağa, dinlersiniz bütün şarkıları ama o kadar büyüktür ki, aşkınızı hiç bir şarkı sizi anlatamaz, hiç bir şairin  sevgi dizeleri size yakışmaz, kim bizim gibi yasamış ki,  bu aşkın şiirini yazabilsin dersin, doğru ya aşk tek kişiliktir. Herkes kendi aşkını yaşar, sizden büyük kim yaşayabilir ki?  Hiç yağmur yağmaz sizin şehrinize yörenize; hep güneşlidir batmaz, ta ki... 

Devamını zaten siz getireceksinizdir.

Her tercih bir vazgeçiştir. Her hayat arkadaşı yeni bir hayat... Örneğin romantik biriyle romantik, maceraperestle maceraperest, sporsever biriyle sportif, muhafazakar biriyle muhafazakar, solcuyla solcu ve sağcıyla sağcı.... Yani bu kişiliklerden hangisiyle beraber olmak istediğin diğer karakterdeki kişileri unutursun.

Bir insan ne kadar yanlız kalabilir?

Bağlanmadan yaşayacaksın, acı çekmek istemiyorsan... Evlilik düşünüyorsan, mantık evliliği yapacaksın. Başka çözüm yok.

Kadın ve erkek arasındaki ilişki amaç mutlu olmaksa bırakın öyle devam etsin. Amaç mutlu olmak değil mi yani?

Maalesef erkekler cinsellik peşindeler. Onları anlamak çok zor. Sevmeden cinsellik olmaz, bana çok ters geliyor. Görüştüğünüz zaman cinsellik yoksa ve farketmişlerse artık sizinle bir daha görüşmeyi istemezler. Hepsi de yalancı. Ciddi ve samimi değiller, günü yaşama peşindeler. Onun için güven duymuyorum erkeklere...

Bence herkes evlenebilir; ama aile olmayı beceremez. Evlilik aile kurmaktır, önemlı olan bu beraberliğin devamı.

Hiç kafanızı yormayın. Kadın & erkek ilişkileri yıllardan beri konuşuluyor. Çok geniş ve karmaşık bir konu. Herkese göre değişiklik gösteren çok göreceli  bir konu olduğundan kimse çözebilmiş değil. O yüzden içinizden ne geliyorsa, ne yapmak istiyorsanız; öyle yaşayın. Kendinizi sıkmayın, sınırlamayın. Hayata bir defa geliyorsunuz. O an canınız ne yapmak istiyorsa; onu yapın! :)

İnsanlar, neden dürüst değil? Neden bu kadar yalan söylemek kolay olmuş anlamıyorum. Yine de emeğinizi kutlarım; Siberalem yetkilileri. Sevgiler...

Neden insanlar tutarsızca cinsellikten başka birşey bilmezler, hayat sadece seks demek mi? Tabii ki gerekli; ama bir fincan kahve içebilmek, bilmediğin bir hayat hikayesini dinlemek, düşene el uzatmak, kısacası iyi bir dost daha mı önemsiz anlamıyorum. 

Maalesef ki hayatın kuralları çok acımasız ve bu hayatı da biz bu hale dönüştürüyoruz. Kendi kendimize bir kısır döngünün içerisinde dönüp duruyoruz. Kısaca kendi hayatımızı kendimize zehir etmekten başka yaptığımız hiçbir şey yok.

Hiç mutlu olan yok mu aramızda?

Arkadaşlar gerçekten burada öncelik cinsellik olması gerçekten çok enteresan. Nedeni, insan cinsellik yaşamak istiyorsa bunu farklı yerlerde çok daha kolay bir şekilde yaşayabilir; ama gerçekten adam gibi sevmek, sevilmek ve duygusallık yaşamak istiyorsa zaten bazı şeyler kendiliğinden çıkar ortaya. Ben kendi açımdan söylüyorum, sevmediğim bir kişi ile kolay kolay cinsellik düşünmem. Yani kısaca şunu demeye çalışıyorum, cinsellik o kadar kısa sürerki, belki bir saat, belki yarım saat; ama duygusallık, sevgi ve aşk içinde olursa belki bir ömür yetmez. "SEVGİ, SAYGI, DUYGUSALLIK" hepsi birbirini tamamlayan unsurlardır. Yanılıyor muyum acaba ?

Her bireyin belli bir amacı olmalı arkadaşlar. Prensip sahibi olanlar hayatta bir yerlere ulaşırlar. Kadın erkek arasında arkadaşlık diye birşey yok, buna inanmıyorum. Temelde ihtiyaç cinselliktir ve bunu nasıl yaşayacakları kişilerin kararlarına bağlıdır. Dünya bitki olsun, hayvan olsun, insan olsun üreme üzerine kurulmuştur....

Ne bileyim olmuyor, benim istediğim bana gelmiyor. Beni isteyenle olamıyorum. Bu hayatı anlayamadım. Herşey güzel olacak derken, bir aksilik çıkıyor, olmuyor. Ne sevgi ne saygı ne hep karııştırmaya başladım; ama şunu öğrendim: sevgi, saygı yalan, herşey para, para, para, para, olmuş bu alemde! Yalan dünyayı anlamıyorlar. "Kırk gün tavuk olana kadar birgün horoz olmayı yeğlerim". Geldik, gidiyoruz, "seviyorum" diyor, her görüşmemizde ihtiyacım var "para". Bu nasıl sevgi bana söyler misiniz?

Bakınız; sevmeyeceksin ki sevilesin, kovalamayacaksın ki kaçmasın, yalan söyleyeceksin abartılı olmasın. O zaman gerçek aşkı yaşadın demektir; çünkü zamane aşkları böyle değiştiremezsiniz. Değiştirmeye kalktığınız zaman elinizdekinin uçup gittiğini görürsünüz... Saygılar.

Gerçekten bu insanları anlamak çok zor, neticede hepimizin amacı "sevelim, sevilelim" diye; ama nedense söylediklerimizle yaptıklarımız pek birbirine uymuyor. Nedenine gelince insanlar kadın olsun erkek olsun (lütfen kimse alınmasın üstüne. Bu tabii ki herkes için geçerli değil); ama kendini farklı gösterme eğiliminde olan insan epey var. Onun için de burada kolay kolay anlaşmak, kaynaşmak mümkün olmuyor. Hadi diyelim bekar insanların "acaba mutlu bir yuva kurabilir miyim" diye düşünceleri var. Evli insanlarda da mutsuz bir evliliklerinin olduğunu düşünüyorum. Evde bulamadıklarımızı, burada buluruz ümidiyle burada arayış içinde olduğunu düşünüyorum; ama her nedense genel olarak insanlar kartlarını açık oynamıyor. Ben diyorum ki gerçekten amaç evlenmekse, alternatifler ortaya konur, şartlar değerlendirilir, ona göre hareket edilir. Eğer insan evli ise burada bir şeyler yaşama derdinde ise gerçekten burada da dürüst ve mert insanların olduğunu söylemek mümkün. Kısa ve özet olarak şunu demek istiyorum; ister evli, ister bay, ister bayan olalım "LÜTFEN KARTLARI AÇIK VE DÜRÜST OYNALIM"...

Hepsi saçma.

Kadın-erkek ilişkilerindeki o ince nokta nedir? İlişkinin iyi ve dengeli gitmesi için ne yapmak gerekiyor? Genel anlamda bu yaşa kadar aradığımı bulamadım. Kendi kendimle yüzleştiğim zaman acaba doğru seçim mi yapamıyorum diye de düşündüğüm oluyor. Aslına bakarsanız çok da kafa yormak istemiyorum. Deyim yerinde ise; suyun akışına bırakmak en güzeli. Sanal ortamda gerçek ilişki yakalamak zor gibi geliyor. Herkes aynı doğrulukta olmayabiliyor. Hata nerede bilmiyorum; ama istediğim şey; istikrarlı, birbirini anlayan, uyuşan bir çift olabilmek (eğer uygun birini bulabilirsem tabii.).

Herkese mutluluklar dilerim.

Selam ben 48 yaşında bir bayanım; ama 35 gösteriyorum. Sevgilim var, 40 yaşında, birbirimizden kopamıyoruz, aşıgız; ama ikimizde evliyiz, boşanamıyoruz. Ne yapacağız bilmiyorum. :(

İnsanın önce kendisini sevmesi ve saygı duyması önemli, sonrasında yaşanan hiçbirşey sizi üzmez.

Sene 2009, burada erkek-kadin ilişkilerini konuşuyoruz. Hep cinsellikten şikayet ediyorlar; ama maalesef ki madalyonun tek tarafını görerek... Bu tür konuşmalar sadece Türkiye'de oluyor maalesef ki.. Zira Türkiye haricinde cinsellik günlük bir ihtiyaç gibi olan bir olay; ama bizlerin beyni zamanında yıkandığı için, bu çeşit duygular içindeyiz. "Aman Tanri'm o beni kullandı, hepsi aynı, aklında hep cinsellik." Ya dostum bir kadın ile erkek arasında ne olabilir ki... Eğer bu ilişki içinde gerçek fantazinizi bulursanız, gerçek sevgi ve de saygıyı o zaman mükemmel bir ilişki içine girebilirsiniz. Cinsellik, uyuşmazsa, o BERABERLİK yürümez! Bunu kafanıza sokun. Genc yaşta görücü usulü ile evlendirilenler ne yapsın ya? Ayrılamaz, bırakamaz, gidemezler... O çekilmez hayatı çekerler. Onun için halinize sükür edin. SEÇME şansınız var, partnerinizi. O iyi, bu kötü ile vakit geçirmeyin. Dün dündü, geldi geçti, yarın meçhul sabah yataktan kalkman. Bugün bugündür dostum. Kıymetini bil, her saniyesinin zevkine var yaşamın... Bunu 30 senelik yurtdışı yaşamımdaki tecrübemle yazıyorum; ama bana sorsana buldun mu mutluluğu? Hayır. İnşallah birgün ölmeden. :) Sağlıcakla kalın dostlar... ( Geçmiş bayramınızı da kutlarım. Kanada'dan selamlar.)

Anlamadım ben neden buradayım. :)

Arkadaşım, moralini bozma. Aynı şeyi ben de yaşadım. Tam iki yıl, tam bir kara cahil, dengesiz bir ınsana değer verdim. Üstüne üstlük ben onu öğretmen gibi eğitim konuşmasını, hareket etmesini, herşeyi öğrettim ve beni aldattı ve aldattığı kadınlara da dalga geçirtti. Bu mudur aşk? Ben ona herşeyi ama herşeyi yaptım. Bu mudur aşk?

İnsanları tanımak zor. Bayan da beyleri de her iki cinsde de yalan vardır bence. Hayata bir yanlış, çok doğruları götürebiliyor. Daha akıllı olmak gerek, kişilere karşı dururum.

Netten tanıştığım birine acayip aşığım, çok seviyorum, evlilik istiyorum diye kaçıyor. Hatta bir ara hiç konuşmyordu benle. Ne yappmalıyım? O eşinden şu an ayrı yaşayan biri hem benimle görüşüyor, hem bana "ben yeni birlikte olabileceğim kadınlar arıyorum" diyor.

YAŞAM ve HAYAT, toplumumuzun görüş açısı, düşünceler sabit kaldığı süre hiçbir zaman denge olmayacaktır! Konuşmakla hiç bitmez bunlar. Ricam her kim maddi, manevi kim olursa olsun, bir aşağılama , ne de üstünleme yapmayalım. Kim neyse odur zaten. Filozof değilim; ama "vakit zamanın ilacıdır." :(

Felix27'yi yürekten kutluyor, helal olsun diyorum. Şimdi size 2 senedir yaşadıgım bir çıkmazı anlatacağım. Ben de kendimden 10 yaş küçük biriyle birlikteydim; ama her yönden benden aşağıdaydı. Kültür, maddiyat, aile (çok şirref bir annesi vardı); ama ben onu öyle sevmiş, öyle kabul etmiştim ve gerçekten onunla evlenmeyi çok istemiştim. Ailemle tanışıp, ailem o kadar sıkı olmasına rağmen evimde bile kaldı, akrabalarımla arkadaşlarımla tanıştı ve anneme bir tarih verdi. Ailesiyle konuşup evlilik işi için herşeyi halledecekti. Bu da yaklaşık 5-6 ay sonraydı. İlk 6 ay, yani verdiği tarihe kadar herşey güzel hatta muhteşemdi. Ona o kadar aşıktım ki! Bunu kelimelerle ifade edemem; ama ne zaman verdiği sözleri tutmayıp, birşeyleri yoluna koymadı, işte o zaman sorunlar başladı. Gene de onu sevmekten hiç vazgeçmemiştim, mücadele ediyordum her engelle. Oysa beni bir sürü yalanla, kandırmacayla, üstelik benim evlilik, çocuk, gelinlik hayallerimle oynayarak oyaladı. Tam 2 sene! Sürekli kavga etmeye başladık; çünkü kişiliği özellikle ailesine karşı çok zayıftı! Tanışmayı çok istememe rağmen ancak 1 yılın sonunda tanışabildim. Aileye gittiğimizde beni gayet iyi karşılamışlardı, anne hariç. Daha yüzyüze geldiğimizde soğuk bir rüzgarın estiğini ve benden memnun olmadıgını açıkça anladım; ama bunu ona bir türlü anlatamadım. Aileye önce yaşını söylersen, sevgilinin tabii ki aile cahil zaten, kabul etmezdi; ama şimdi düşündüğümde aslında planlayarak evlenmemek için, ailenin vereceği tepkiyi çok iyi bildiğinden bunu yaptıgını düşünüyorum; ama ben kör aşık, aptal insan ona inanıp güvendim. Çok sevdim; ama o bu sevgiye layık olamadı. Onun uğruna ailemle aram bozuldu, arkadaşlarımla da. Herkesi sildim, ne derse yaptım!

Evlilik kolay birşey değil. Evlilık sanattır. Sanatla ilgiliysen yürütebilirsin. İnsanlar kadın erkek ilişkilerinde nedense çifte standart yapıyor. Hayatım boyunca asla evlenmeyi düşünmüyorum; ama evlenmiş olsaydım eşimin ne eve geç gelmesine, ne de özel hayatını yaşamasına karşı çıkmazdım. Bu ikili ilişkilerimde de böyle. Karşımdaki erkeği aramayışım, "özgürsün" demem nedense hoşuna gidiyor ve ben hoşuna gittiği zaman mutlu oluyorum. En iyisi özgür bırakmak ve açık olmak. Baştan amaç neyse onu söylemek. Ne kendini ne de başkasını kandırmamak!

Hayat ne kadar güzel. Yaşam bize sunulmuş bir ödül... Yaşayın gidin işte dostlar... Aşık olun, sevin, sevilin... Hayatın dengesi böyle bulunuyor inanın...

Doğru insan, doğru zaman... Ömür kısa... Yanılgılarımız olabilir; fakat bunlarda insana hayat tecrübesi kazandırır. Değer verdiğin, değer verildiğin sürece yaşamdan tat al!

Herkes birşeylerden şikeyetçi. Genel olarak ortak payda mutlu olmak, sevgiye dair herşeyi paylaşmak, yaşamak. Ya payda ne sizce?

Hayatımızı istediğimiz kadar planlamaya çalışalım, sonunda hayatın
getirdiklerini yaşıyoruz. Direnmek, plan program yapmak nafile... O yüzden hayatımızı kendimizi kandırarak tüketmeyelim, geleni en iyi şekilde kendi dünya görüşümüze uygun biçimde cesurca ve korkmadan yaşayalım. Kimseye boyun eğmeden, onurlu bir şekilde ve gerçek duygularımızla....

Kimse dürüst olmadığı sürece maalesef hiçbir şey olmaz ve olmuyor nihayetinde. Herkes sıkıntıdan giriyor ve bir bakınıp gidiyor.

Merhaba,
Önce dobra olup ne istediğini karşındaki kişiye hissettirmen gerekir. Ancak bunu yaparken işe asla yalan katmamak lazım. Daha sonra yüz yüze görüşmeyi tercih edin. Korkmayın sizi dağa kaçıracak hali yok. Yüz yüze olmak iletişimi kolaylaştırır. O anda olabilecek bir elektriklenme sizi sonsuz mutluluğa götürebilir. Bayanlar, biraz fedakarlık gösterin lütfen. Başarı sizin elinizde!

Kadın-erkek ilişkilerine inanmıyorum. Özellikle üye olanlar dürüst olmayı deneseler...

"Nerden incelirse, ordan kopsun" diyorum. Saçınıza tokadan başka birşey takmayın tavsiyem. Heleyse ne istediğini bilmeyen erkekle beraber olmayın. Yok güvenceymiş, sevgiymis geçin bunları. Seven erkek evli bile olsa herşeyi göze alır, gelir yanınıza. Gelemiyorsa eğer vardır bir yalan. Arada size karşı yok boşanacağım veya boşanma esnasındayım, yalan bunlar. Sadece vakit kaybettirir. Cinselliğe gelince her erkek öyle bakmıyor tabii ki. Hepsini aynı yere koymak hata; ama yine de yazıyorum. Genelleme %99 öyledir, yine genelleme erkeklerin %99'u zayıftır. Sadece itiraf edemezler; çünkü bu egolarını tatmin etmez de ondan atarlar, tutarlar, böbürlenirler. Ben yine de diyorum zayıflar iyi düşünsünler. Cevap verecek olanlar, saygılar...

Yorumlarınız açıklayıcı; ama bunları zaten biliyoruz. Benim merak ettiğim ise bu erkek milletinin hangi durumlarda nasıl değiştikleri hakkında pratik blgiler. Lütfen yardımcı olun. Şimdiden teşekkürler.

İnsanoğlunun sorunları bıtmez. Kimi aşk, kimi başka şeyin mücadelesini veriyor. Nasıl mutluysanız bırakın hayat öyle devam etsin...

Valla hıç anlamam. Hayatı akışına bırakmak en doğrusu bence...

Maalesef kadın-erkek arasındaki ilişki sonu mecburen cinselliktir. Bazı arkadaşlar ne bekliyor ki? Herkese saygılar...

Kafanıza takmayın, olur olur, gider, hayat bu sevgilerimle.

Evliyim ve başka birini seviyorum; çünkü görücü usulü evlendim ve çok küçük yaştaydım. Şu an bir çıkmazdayım. Ne ayrılabiliyorum, ne de sevdiğimle olabiliyorum. Nedense sevmeme reğmen ona güvenmiyorum; ama onu da çok seviyorum.

Şüphe, sevgiyi de, ilişkiyi de bitirendir. Güven üzerine kurulan hiçbir ilişkiyi hiçbir güç yıkamaz.

Selam. :) Hep cinsellik peşinde olanlar beni buluyor. Bıktım artık, bu bakış açıma yerleşti, herkesi öyle görmeye başladm. Ne yapmalıym?

Herkese göre değişen doğrular! Kimine doğru gelen bana yanlış, bana doğru gelen de başkalarına yanlış gelebiliyor. Doğanın bozulmaz kanunu bu galiba. Ama bu bölümün farkına henüz vardım, oldukça iyiymiş zaman zaman bende ihtiyaç duyabilirim herhalde insanları anlamak zor çünkü, bazen kendimi de anlayamıyorum.

Dengeyi bulmak kolay değil.