Fuzuli'ye sormuşlar: ''Sevmek mi daha güzeldir, sevilmek mi?'', ''Sevmek; çünkü sevildiğinden hiçbir zaman emin olamazsın.'' demiş. Emin olan varsa...

Sevilmek istiyorsan sevmeyi de bileceksin.

Sevmek daha güzel; çünkü biliyorsun kendini sevmenin sahtesi olmaz; ama sevilmenin olur. Sevilmekten hiçbir zaman emin olamazsın. Sever gibi görünürler, bir bakmışsın yanında yoklar.

Tek taraflı olan sadece acı çekmektir.

Siz ne kadar severseniz sevin, karşı taraf sizi sevmemişse o sevgi olmuyor. O nedenle ilişkiler yürümüyor.

Bence ikisini de bir kenara bırakalım. İlişkide en önemli şey cinselliktir. Seksi iyi yapıyorsan, partnerini memnun bırakıyorsan mesele yok.

Bence sevmek de sevilmek de karşılıklı olandır. Saygı ve güven olduğu sürece sevgi hep karşılığını bulur. Karşılıksız olan tek sevgi ANNE sevgisidir.

Sevmeden sevilmişsin mutluluk olur mu hiç, sevilmeden sevmişsin gözyaşı durur mu hiç? Bu yorumlara katılıyorum, ikisi de bir arada olmalı bence.

Birini seçmek zorundaysak tabii ki  sevilmek bence. :)

Bende kötü bir şans var. Niye bilmiyorum, sevdiğim hoşlandığım beni sevmiyor. Ama makarasına takıldığım beni seviyor. :)

Tabii ki sevmek. Sevilmek istiyorsan önce sevmeyi bileceksin.

Karşılıklı olmazsa bir anlamı yok...

Sevilmek için sevmek gerektiğine inanıyorum.

Sevmek, sevilmek çok güzel şeyler; fakat daha önemlisi saygı ve güvendir. Onlar olmayınca sevgi ölmeye mahkumdur, bitmese de yürümez. Kırılmaz bir kalbin kırılmış bir bardaktan farkı yoktur. Ne yapsan eskisi gibi olmaz. Sevgi, saygi birlikte olmalı.

Sevdiğim tarafından sevilmek bence, yani ikiside olmalı. Ne yapayım karşılıksız sevgiyi?

Sevmeyi bilmek önemli, sevilmek istendiği kadar. Sevmek sevilmek birleşince de aşk olmaz; çünkü aşk diye birşey yok.

Sevmek ve sevilmek karşılıklı olunca güzeldir.

Ben sevdim, o yüzden sevilmek diyorum. Zaten hep derler "seni sevene gideceksin" diye. Bildikleri birşey var ki öyle söylüyorlarrr. :)

Bence sevilmek, sen sevdiğine değil seni sevene git deyişi gibi. En mantıklısı sevmek ve sevilmenin karşılıklı olmalı. Ama en çok karşı taraf beni sevmeli derim. :)

Tabii ki, kesinlikle sevilmek.

Ben sevmek, hem de deli gibi sevmek isterim. Karşımdakinin ise beni yeterince sevmesini, hiçbirzaman beni çok sevdiğini söylemesini istemem. İplerin tam olarak benim elimde olduğunu hissettiğim an benim için aşk bitmiş, sevgi ve alışkanlık başlamıştır.

Sevmek ve sevilmek, işte bütün mesele bu. Bence her ikisi de olmalı.

Sevmek, sevilmek insanın hayatta en çok istediği şeyler, öyle değil mi? Anne karnındaki kadar güvende olmak, güven vermek, ellerini ellerinde, tenini teninde, sıcaklığını bedeninde hissetmektir sevmek. Nefesini içine çekerek onun bütün sevgisini dudaklarından kalbine, kabinden saç tellerine ve ayak tırnaklarına kadar hissetmendir sevmek. Sevmek bambaşka bir duygu ama ne yazık ki dünyada ne sevecek biri kalmış ne de sevilecek. Bir menfaat bir bencillik havuzunda yüzüyor herkes. ''Ne tutarsam, ne yutarsam kar'' diyor. Bencillik sarmış dört bir yanı. Ne anne sevgisi, ne evlat sevgisi... Nerede şefkat?

Sevildiğini bilmek gibisi yoktur herhalde. :)

Sevgi emek ister, güven ister. Onu verebiliyorsa kişi, demek ki seviliyor. Sevmek, sevilmek çok güzel bir duygu. Yakalayabiliyorsak ne mutlu bize.

Selam Siberalem,
%50 sevmek+ %50 sevilmek = %100 aşk
Bence ideal bir birliktelik için olması gereken sevgi oranı böyle. Bu oranı tutturmak tabii ki imkansız. Kabul etmeliyiz ki az sevilen, çok sevilen için daima daha çok özveride bulunmak durumunda olacaktır. Benim için mi? Tabii ki sevilmek. Ne yapayım, sevildiğim oranda sevgimi verebiliyorum. Sevgi hak edenin hakkıdır, hak etmeyene sunulmayacak kadar değerlidir benim sevgim.
Sevgi ile kalın.

Sevilmek, güzel sevenin sevgisini de sahip çıkmak gerek. Tabi en iyisi az sev, az sevil; memnun kal.

Sevdim; sevilmedim, seveni sevemedim. :)

Sevilmek benim tercihim. Sevilmeyi seviyorum. :)

Bir süre sonra ikisi de sıkıyor...

Ben sevmekten yoruldum sadece sevilmek istiyorum; sevildikten sonra ben de severim.

Ben hem sevmek, hem de sevilmek isterım.

Sevmekten korkarım; çünkü sevdiğine ulaşamazsan eğer gerekli elektriğini alamazsan karasevda ve özlem yaratır, ruhumu azaba, dertlere, ızdıraplara uğratır. Genelde erkekler sevgi gösterme ve sevme konusunda maymun iştahlılar. Ufak bir pastan sonra rotalarını başka yönlere çeviriyorlar. Siz ilginin, iletişimin devamını beklerken, sevginizle yapayanlız kalıyorsunuz. Sevgi gerçekten bir kumar ve riskli. Hani testlerinize ulaşamıyorsunuz?

Sevildiğin kadar sevilirsin.

Bir düşünüre sormuşlar "sevmek mi daha güzeldir, yoksa sevilmek mi?" diye. Hiç düşünmeden "tabii ki sevmek" demiş. Neden "sevmek" demişler, "ne kadar sevdiğinizi bilirsiniz; ama ne kadar sevildiğinizi asla bilemezsiniz. Onun için sevmek her zaman daha güzeldir" demiş.

Sevilmek en iyisi.

İkisi de!

Sevilmek. Çünkü hiç sevilmedim. :(

Herşeyin en güzeli, hem sevmek hem sevilmek. Hayatta herşey karşılıklı yaşanınca güzel ve anlamlıdır. :)

Ben de sevilmeyi tercih edenlerdenim, bugüne kadar hep çok sevildim galiba bu konuda çok şanslı biriyim. Umarım böyle de devam eder.

Bence de sevilmek...

Ben sevilmeyi tercih ediyorum. Sevmek bana zor geliyor ya da hiç sevemediğim için bilemiyorum.

Sevmek ve sevdiğim kişi tarafından sevilmek isterim.

Kesinlikle sevmek. Benim birini sevmem mucize gibi birşey olur herhalde hayatımda :).

Bence sevilmek insanın kendisini sevdirmesi kadar hem zor hem de kolay birşey olamaz bence.

Gerçek tektir. Seversen, sonunda acı çekersin; sevilirsen, sonunda acı çektirirsin. Ötesi yalan, dolan, fasarya...

Bence sevmek başlı başına bir yalan. :(

Önce sevmekle başlar herşey....

Bence karşılıklı olmalı. İlişkilerde karşı tarafa fırsat verilmeli; ama olmuyorsa zorlanmamalı; çünkü sevilen sevmediği biriyle mutlu olamaz. İstisnalar da kaideyi bozmaz ;).

Sevmelisin ki sevilmenin değerini anlayasın, karşılıklı yaşandığında güzel tabii. :) Ama hep şöyle derler: Sen sevme, bırak o seni çok sevsin. Ne kadar doğrudur artık bilemiyorum...