Araya küçük özlemler serpiştirilebilir. Aslında iki kişi de her gün "acaba ben bugün ilişkim için ne yapabilirim?" diye düşünürse ilişki asla monotonlaşmayacaktır yani düşünsenize her gün yeni birşey farklı birşey. :)

Herkes birşeyler yapmak için uğraşıyor ama kimsenin bu konuda çok başarılı olabileceğini sanmıyorum.

Yalan, ne söylesem yalan. Birini bulur yürek, seni de yakar o zaman.

Monotonlaşan ilişkiyi ilk günkü gibi hararetli tutmak biz erkeklerin elindedir. Sihirli romantik sözler, hiç beklenmedik anda yapılan ufak tefek sürprizler ve yaratıcılığımızı kullanarak tasarladığımız aktiviteler, karşı cinsin ilgisini çeker, aşkın ilk günkü gibi taze kalmasını sağlar. Bunları düşünemeyen ve her ilişki gün gelir monotonlaşır diyen erkekler, suçu kendilerinde aramadırlar. Ben böyle düşünüyorum. :)

Sürekli devam edecek ilişki diye birşey yok, dolayısıyla monotonluk kaygısı da. ;)

Simge süpersin! Katılıyorum sana. :)

Her ilişki zamanla monotonlaşır. Yapacak bir şey yoktur. Ta ki kızılderili adam, beyaz adamı bu topraklardan kovuncaya kadar. Ugh! :)

Her zaman değişiklikler yapmak gerekir. Bu da ilişkiyi monotonluktan ve kopmaktan kurtaracaktır. Evliliklerdeki temel sorunda budur bence artık rutin olmak, monotonluk ve alışılmışlık ilişkinin kopmasını sağlar. Demem odur ki her zaman taze tutmalı ilişkiyi, bir çiçeğin suya ve güneşe olan ihtiyacı gibi.

Benim heyecanım sadece ilk gece oluyor, sabah uyandığımda monotonluk diz boyu...

Heyecanı kaybeymemek için ilişkiyi bir noktadan sonra garanti gibi görmemek gerek. Her tür faaliyete emek vermek, belli ölçüde hazırlık yapmak gerekir. Sinema seviliyorsa önceden filimler incelenip iki kişi için de uygun olan seçilebilir mesela. Sinemadan önce keyifli bir tatlı yiyip damağında hoş bir tatla oturulabilir salona. Yeterince zaman olduğunda şehir civarında kır gezileri düzenlenebilir. Bazen zaman tanınmalı karşı tarafa. Sürekli mıç mıç ilişkiler yorar. Özlemeli insan biraz. Herkesin kendi özel hobileri, arkadaşlarıyla paylaşımları, kafa dinlemek için molaları olmalı.

Evet, kesinlikle gerekli ve kendi adıma iyi yaptığımı düşündüğüm birşey. Mekan, zaman vs. farketmez. İşin püf noktası yaşanmamışı yaşatmak, denenmemişi denemek; her anlamda. Tabii zamanlama ve birlikte olduğun insanı, ilişki monotonlaşıncaya kadar ki sürede iyi tanımış olman gerek. Yoksa hiç ummadığın hüsranlar yaşarsın. Yani, yaşamın içinde o kadar çok şey varki, zaman ve durum müsade ettiği sürece takviye şart. Hem senin hem karşındaki için öyle tek taraflıda olmaz. Öte yandan, hep bir tarafın girişimiyle olursa o da farklı bir monotonluk yaratır. Karşılıklı olması şart.

Merhabalar, ben herşeyden önce şunu belirtmek istiyorum, bir terazi erkeği olarak bir ilişki karşılıklı sevgi, saygı, anlayış ve dürüstlük olarak adlandırdığımız yapı taşlarından herhangi birini yitirmediğimiz sürece monotonlaşmaya mahkum değildir. Kesinlikle değildir. Biz insanlar erkek veya bayan çok yüce sevgileri çok küçük sorunlardan ötürü bir kalemde bitirebildiğimiz gibi inanıyorum ki bir ömürboyu da yürütebiliriz. Bir erkek öncelikle erkekliğin vermiş olduğu tüm sorumlulukları taşımalıdır ve herşeyden önemlisi karşısındaki bayanı bir ihtiyaç giderici gibi değil de, bir bütün olarak görmeli, bilmeli ki, onun içerisinde çok narin bir kalp var ve o kadar narin ki her an incinebilecek durumda, her an hatta yok olabilecek durumda. Bunu unutmadığı sürece ve arada sırada da olsa ona bir sürpriz yapma cesareti de varsa o erkeğin işi hiç de zor değildir ve karşısındaki bayan onu bir ömür boyu mutlu edebilir. Aslında bu kadar yazıdan sonra şöyle bir kabaca özetlemek isterim; erkek öncelikle kalas olmayacak, kafası basacak, karşısındakinden bir adım önde düşünmesini bilecek, bu kadar basit. Son olarak unutmadan, her zaman diyorum devekuşları başını toprağa sokar, erkek ise başını bacaklarının arasından çıkarmış olmalı arkadaşlar. Beyninin yerini değiştirmesin kimse.

Önemli olan insanın karşındaki şahsı içinde, kalbinde ya da aklında büyütebilmesidir. İçinde o insanı yüceltebilirsen, o sana boş, anlamsız baksa bile, o boş bakışa dahi tekrar tekrar aşık olursun. Monotonluğu her zaman insan kendi yaratır.

İlişkileri ayakta tutmak hep erkeklere kalıyor. Nedense kızlar bekleyenler olur hep. Yoksa alternatif çok. :)

Bayanlar hep ilk adımı karşıdan bekler nedense erkekler de ilk adımı atma konusunda kararsız kalırlar. Bayanlar da bu kararsızlık karşısında cesaretsiz erkeklerden nefret eder, onu sollar geçer.

Beraber hobiler edinmek, iki tarafında zevk alabileceği ve sosyalleşmek şart. Bunlar varsa kelimeler bitmez  ve doyumsuz bir ilişkiye her dem taze devam edilir, bence aşkın buzdolabı bu, benim görüşüm.

İki monotonun bir ilişkiyi heyecanlandırma çabası ancak bir balığın su dışında biraz takılma çabası kadar olur... Monoton olan ilişki değil, kişiler! Çok rahatsız olan önce monoton yaşamayacak, sonra monoton yaşamayı sevmeyen birini arayıp bulacak... Bir kez hayata döndüğünüzde monotonluk, depresyon falan kalmaz zaten.

Sürekli aynı şeyleri yapmak sıradanlık getirir. Ben bir yerde saatlerce oturmak yerine beraber birşeyler yapma fikrindeyim. En azından yürüyüş. Sadece salt oturup konuşmak bence sıkıcı olur.

Bütün kızların dikkatine lütfen ilişkiyi canlı tutmak için ve sürprizler için ilk adımı biraz da siz atın, inanın hayat daha güzel olacak.

Ben koç kadınıyım, monotonluk yok lugatımda. ;) Özdemir Asaf demiş ya: "Sana hep yeniden başlamak isterim." Ben de öyle yapıyorum.

Her zaman bir degişiklik yapmaya gayret ederim veya çok sıkıldıysam bırakırım.

İlişkinin monotonlaşıp monotonlaşmaması kadının elinde. İsteyen kadın her günü heyecanlı kılabilir. 1001 gece masalları nerden çıkmış?

Arada sırada nedensiz, basit kavgalar gerek ki barışmaya neden olsun; ama kavga nedeni çok saçma birşey olmalı ve asla kişiliğine hakaret edilmemeli. Tatlı tatlı, yalandan... Kızlar iyi yapar. ;)

Bazı konularda Simge'ye katılıyorum. Ama bir ilişkiyi monotonlaşmadan da kurtarabilir ve daha heyecanlı yapabilirsiniz. Bunu yapmak için halen karşınızdaki kişiyi halen sevmeli ve onu istemelisiniz. Kendinizden eminseniz, sevgilinizin sizi anlaması için elinizden geleni yapmalısınız. Monotonluktan tek taraflı kurtulamaz
bunu herkesin istemesi lazım.

Hep bir monoton ilişkideyim, nasıl düzelecek? En iyisi öpüşme kutusundan alayım ben de...

Erkek, kadının çantada keklik olduğunu düşündüğü andan itibaren o ilişki aynen konu başlığındaki gibi olur.

Karşılıklılık ilkesi (mütekabiliyet) gereğince ilişkilerin monotonlaşmaması için her iki tarafa görevler düşmektedir. Bunun için çok fedakar olmak gerekmez. İki insanın birbirleri ile anlaşması, birbirini her zaman sevmeleri, birbirine karşı saygılı olmaları ve/veya birbirleri ile monotonlaşmadan geçinebilmeleri için birbirlerine karşı mükemmel olmaları ile değil, birbirlerinin kusurlarını (istem dışı/iyi niyetten meydana gelmiş kusurdan bahsediyorum) hoş görmeleri ile sağlanır.

Bence büyüsü kaybolan bir ilişki; yeniden onarılamaz.

Çok özel birşey yapmıyorum. Kendim oluyorum ve içimden geldiği gibi hareket ediyorum. Gerisi kendiliğinden geliyor. :)

Bence aşk saygıdır, saygı olmazsa sevgi de olmaz, aşk falan kalmaz ve biter. Sevenin her zaman saygısı vardır, üstünlük kurmaya çalışmaz onun için herşey denktir. Seven seviliyorsa, o zaman aşk meşk herşey yaşanır; ömür biter aşk bitmez. Molotonluk var diyen, bence severek ilişki kurmamıştır, onlar için sadece ihtiyaçtır. Ben tek eşlilikten yanayım, hayatta herşey tatlıdır ama gerçekler ve sonu acıdır. Monoton mu? Öyle bir şey tanımıyorum.

İlişkinin monotonlaşması kişilerin elinde. Hayatımız zaten monotonca yaşanıyor; işe gitmek, zorunlulukları yaşamak gibi. Bari bize nefes aldıracak şey ilişkimiz olsun. Bu da her iki tarafın isteyerek zevkle yapacağı bir şey olmalı ve de kendiliğinden gelişebilmeli. :)

Kısa süreli boşluklar yaratmalı ki sıkmasın, boğmasın, baymasın ve özel olduğunu hissettirecek samimiyeti göstersin. Yeterli ama yine de bir süre sonra bıkılır ilişkiden; o halde hemen terkedilmeli. Her yeniden deneyiş zamandan çalmaktan başka işe yaramaz. Kişi kendisini dinlemeli, ayran gönüllü olmanın da alemi yok. Kısaca demem o ki; zorla güzellik olmaz istemekle alakalı her şey.

Hayatımız öyle rutin bir şekilde ilerliyor ki biraz durup düşündüğümüz zaman bana hakvereceksiniz. Sabah kalk işe git, günü geçir belki akşam bir şeyler yap; ama genelde yorgun olunduğundan ancak haftanın bir iki günü dışarı çıkılabiliyor. Yaptığımız her şey rutinde ve belirli sınırlar içinde geçiyor, düşünün hayatınızda gittiğiniz en uzak yeri yaptığınız en uçuk şeyi, peki o en uzak yeri ve o en uçuk şeyden daha uçuğunu ne zamandır yapmıyorsunuz ya da yapamıyoruz!
Hayatlarımız yaşam standartlarımızla malesef sınırlıdır ve monotonlaşmaya mahkumdur; hayat mücadelelerimizden dolayı.
Daha da açık konuşacak olursam, siz ne kadar aşık olursanız olun hayatınızın sonuna kadar sevgiliniz yanınızda da olsa; bir süre sonra herkes yalnız kalır ve o rutin dediğim "motonluk" hayatına girecektir...

Vurdumduymaz ve ilgisiz birine asla tahammülüm yok. Erkek dediğin kadının dilinden anlamalı, ahmakça kendince kararlar almamalı, düşünceli olmalı, ilgilenmeli, saygılı ve nazik olmalı ama nedense bir bakmışsın; balıklama yalanlar karşısındaki kek sanki...

Önce tanımak! Uyum varsa olabilir, ten uyuşması önceliğim...

İnsanlar ilişkilerinin romantizmini ve heyecanını aşk hayatlarında yaşanabilecek her şeyi kısa sürede yaşamak isteyip ve yaşayıp tüketiyorlar.
Bence çok sık öpüşmek bile aşkı alevleyen kalbi titreten dokunuşların bile sık sık olması insanın ilişkisini monotonlaştırabiliyor.
O yüzden sevgilimi her müsait bir anımda her öpmek istediğimde öpmem; ona öpücükler değerinde titrek sözler söleyerek bu heyecanı yaşatırım. Bazı yaşanılacak şeyleri ağır tüketmek gerek ki, heyecan duyulacak şeyler kalsın.

Bence insanlar isterse, hiçbir ilişki monotonlaşmaz. Her şey sizin elinizde karşıdan gelmiyorsa siz sürprizler yapın! Her şeyi erkeklerden beklemek yanlış bence siz bir şeyler yaparsanız karşılığı her zaman gelir.

Her ilişki belli bir süreden sonra monotonlaşmaya mahkumdur, bana göre. Yani düşünsenize sürekli aynı insan, aynı ortam, bir yerden sonra muhabbetler bile aynılaşabilir. Bu nedenle bence -en azından ben bu şekilde yaparım ilişkimde- değişik aktiviteler bulunulmalı, değişik konserler denenmeli, değişik mekanlar da her zaman olmasa da yemek yenilmeli, hem bana, hem ilişkiye katkı. Küçük sürpzrizlere de hiç hayır demem doğrusu :).