Yorumları  okudum. Her insan kendi hissettiğini yaşar, bu sizin yüreğiniz, beyniniz ya da bedeninizin ne istediğiyle ilgilidir diye düşünüyorum. Bence de yaş farkı çok da önemli olmamalı fakat çok fazla yaş farkı da olmadan... Kendimden yaşça küçük bir erkekle veya büyük bbir erkeklede beraber olabilirim bana hissettirdikleridir önemli olan.boş verin böyle ufak ayrıntıları yüreğinizin götürdüğü yere gidin. Nasıl ve kiminle mutlu oluyorsanız öyle de yaşayın arkadaşlar. Bu yaşam bu hayat bize verilmişse kimseye hesap vermek zorunda değiliz ya da başkalarının ön gördüğü şekilde yaşama gibi bir zorunluluğumuz yok. Tabii ki bu benim düşüncem...

Her zaman kendimden en az 10 yaş büyük insanlarla birlikte oldum ve hayatımın en güzel ilişkisini 40 yaşında biriyle yaşadım. İki tarafın ne beklediğiyle ilgili biraz da yaş tercihi...

Arkadaslar ben burdaki yazan bazı bayanlara katılıyorum. Şu anlamda katılıyorum, mesela ben bir erkeğim ve genelde hoşlandığım bayanın yaşı en az 34'den aşağı olmaması lazım, benim yaşımsa 30. Neden diyeceksiniz? Anlatayım... Genç bayanla bir yere gezmeye gidince veya eğlenmeye, nerede dozunu arttırıp nerede duracağını bilmez. Olgun bir bayan nerede nasıl davranacağını genç bir bayandan daha iyi bilir. Neden biliyor musunuz? Tecrübelidir. O yüzden olgun bayanı tercih ederim.

"Paranın ne önemi var, mühim olan insanlık" hesabı şu kısa hayatta teferruatlara gerek yok; ruhlar uyuşsun yeter. :)

Yaş farkı, bence aşırıya kaçmadıkça sorun çıkarmaz. Ancak erkeklerin kadınlardan daha uzun sürede olgunlaştığı da bir gerçek, benimle nedense hep benden küçük erkekler ilgilenmiştir, bunu onure edici buluyorum. Ancak ciddi ve uzun süreli ilişkiler için büyük yaş farkının sorun olabileceğini düşünüyorum.

Ayrıldığım eşimle aramda ciddi yaş farkı vardı; benden 16 yaş küçüktü. Fakat kesinlikle yaş farkına bağlı sebeplerden -dolaylı bile olsa- ayrılmadık. Bambaşka sebeplerden ayrıldık ama hala arada görüşürüz. Kesinlikle yaş farkının aşk için engel teşkil edeceğine inanmıyorum.

Bence de yaş farkının bir önemi yok, önemli olan kalplerin uyuşmasıdır. Şahsen ben 28 yaşındayım ve her zaman kendimden büyük bayanlar ilgimi çekmiştir; olgunluğa önem gösteririm.

Ben de kendimden küçük erkeklerden hoşlanıyorum. Şu an beraber olduğum kişi ile aramızda 14 yaş fark var. Benden önceki ilişkisi onu yıpratmış ve şimdi korkuları var ve bana evlenmeyeceğini söyledi. Benim açımdan durum daha farklı, ben eşimden ayrıldım ve kısa süreli bir evlilikti bu. Benim hayata bakışım eşimden ayrıldıktan sonra değişime uğradı. Eskiden kendimden küçük bir insanla ilişki yaşamak gibi bir düşüncem hiç yoktu. Ama şimdi farklı düşünüyorum. Toplumumuzda yaş çok önemseniyor. Erkek büyük, kadın ondan küçük olacak, bunun tersi olursa sizin ilişkiniz yadırganıyor, eleştiriliyor ya da istenmiyor. İki kişinin mutluluğunu başkaları belirlemek istiyor. Sen şununla olabilirsin, bununla olamazsın. Sana bu uygun değil şu uygun gibi dayatmalar, aralarında yaş farkı olan çiftlerin önünde ne yazık ki engel oluşturuyor. Bu çok özel bir durum olup her iki taraf yaş farkını sorun olarak görmemiş ve birbirleriyle olmaktan mutluysa bu çok özel ilişki dışındaki kişiler kendi hayatlarını eleştirmelidir diyorum. Pek çok çift duyuyoruz, görüyoruz hatta ailelerimizdeki bireylerin ilişkilerine baktığımızda, yaşları toplumun benimsediği ölçülerde, fakat yolunda gitmeyen öyle çok şey var ki. Fazla söze gerek yok sanırım. Yaş farkından rahatsızlık duymak bence takıntıdır. Aslolansa sevgidir.

Kafanıza göre takılın. :)

Bence yaş farkı önemli değil, önemli olan anlaşmaktır; hayatta olsun sekste olsun. Bunu yapabiliyorlar ise; yaş farkının önemi kalmıyor.

35 yaşındayım ve artık sevgilicilik oynama cağlarını çoktan aştığımı düşünüyorum. Yaşım internet üzerinden tanışmalarda çok aralarda kalıyor. 36 yaşındaki bekar bir erkek henüz kendini gece eğlencelerinden, kendinden 15 yaş küçük çıtırlardan yeni kurtarmış aşamalarında iken, evliliğe çok sıcak bakamıyor her ne kadar profilinde evlilik istediğini yazıyor olsa da. İlk görüşmede ''hadi evime gidelim'' demiyor olmasa da, kendi iç sesi ile hesaplaşmalarını gayet net şekilde gözlerinden okuyabiliyorum. 40 yaşında olanlarsa muhakkak başlarından bir evlilik geçirmişler ve varolan evlatlarına step mother olmasa bile abla arayışında oluyorlar, ex hanımlarına atacakları havanın peşine düşüyorlar, beyinleri daha bir farklı, daha bir hin çalışıyor. Ben de diyorum ki, ne ''ne istediğini bilemeyen 35 yaşındaki erkekler, ne de kendimden yaşca büyük ruhu yaşlı erkekler.''  Benden muhakkak en fazla 4 yaş küçük olsun. Ben büyütürüm onu. El üstünde tutarım seni, kuş sütüyle beslerim seni, kalbimin saraylarında... :)

Amaç arkadaşlıksa; yaşı başı boşverin, hayat geçiyor. Kafanıza göre takılın ama kaliteli takılın. :) Evlilikse, onunla bir seyehat edin ve birde para alışverişinde bulunun, ona göre karar verin. Çok şeyler görüp, şaşıracaksınız! Yok yaşı büyük, yok küçük buna takılırsanız mutlu olamazssınız, benden söylemesi. Beyinde biter her şey derim.

Kalpler hızlı atıyorsa, yaş farkı falan hiç önemli değil.

Yaş farkına katılıyorum. Erkeğin yaşı bayandan en az 1, en fazla 8 olmalı.

Yukarıdaki okuduğum yazılarda çok farklı yorumlar getirilmiş, mantıklı olanları da yok değil. Ben 47 yaşındayım, benden 5 yaş büyük bir hanımla ne kadar mutlu olabilirim? Ama 34-42 yaş arası bir hanım olgunluğunun, kişiliğinin, kadınlığının, hepsinden önemlisi anneliğinin tam zirvesindedir. Bence partnerler arasında erkeğin kadından yaş olarak biraz önde olmasında fayda vardır diye düşünüyorum.Tabii ki açıkara değil.

Her iki insan birbirini anlayıp görüşünü beğensin ya da beğenmesin saygı gösteriyorsa; yaş farkının ne önemi kalıyor. Önce dürüstlük, yaş farkının önemi yok diyenlerdenim.

Bilimsel verilerde eşlerin yaş farkının olması; hem cinsel yönden hem özgüven yönünden faydalı olduğundan bahsedilmektedir. Ben eşimden ayrıldıktan sonra kendimden 18 yaş küçük bir bayanla bir yıl beraber yaşama durumu olmuştu. Yirmiiki senede ayrıldığım eşimle yaşamadığım duyguları onunla bir yılda yaşadım. Bunu sadece yaş farkına bağlamak akıllıca olmayabilir ama çok büyük etkisi olduğu inkar edilemez; diğer faktörleride dikkate almak gerekir.

Birliktelikte yaş önemi yoktur bence. Önemli olan nüfustaki yaşınız değil, yüreğinizde yaşayan ruhtur. :)

Erkek kızdan en az 10 yaş büyük olmalı. Tabii evlilik ve ömür boyu bir birliktelikse amaç... Diğer türlü hiçbir önemi yok.

Yaş farkı tanımam. Zaten seks olmasa aşkın beraberliğin de anlamı yok. Yani seks iki sevgiliyi birbirine bağlayan bir romantizimdir; sekssiz aşk düşünemem.

İlişkide erkeğin büyük olması çok avantajlı bir bayan için. Sizi düşünen kibar ve anlayışlı centilmen bir erkek mi istersiniz, yoksa genç olduğu için kaba davranan ve görgüsüz bir erkek mi? Ben tecrübeli ve karizmatik olanı tercih ederim. Hem zamane erkeklerinden ne sevgili olur ne de eş, ne varsa eskilerde var.

İlişkide yaşın alakası yok, partnerlerin ne istediklerini bilmesiyle alakalı. Yaşı büyük/küçük ya da bay/bayan farketmez. İsterse ben büyük/küçük biriyle takılacağım çevrem bana  artı puan versin (ego tatmini) isterse ki bu çoğunlukta, bir diğer faktör çevrem bilmesin beni yaşıtlarım tatmin etmiyor diyen grup var. Son faktörse hayatı boyunca bir veya iki karşı cinsle çıkmış bay/bayan, yaşamadıkları duygusal hayatı aradıkları için kendilerinden küçük/büyük farketmiyor. Söylemediğim bir faktörse tamamen duygusal yaklaşıp; geçim kapısı yapan arkadaşlar...

Benim telefonda konuştuğum bayanlar sesimden çok ama çok etkileniyorlar. Sizlere bir anımı anlatayım: Bundan iki sene önce cep telefonuma cevapsız arama geldi, ben de aradım, bir bayan çıktı. Biraz konuştuk, yanlış aradığını söyledi, özür diledi ve kapattık. Sonraki günlerde yine aynı numaradan bana cevapsız çağrılar gelmeye başladı. Onu aradım söyledim; ben 45 yaşındayım, o daha 22 yaşındaydı. Aramızda tam 23 yaş fark vardı ve o kız benim sesimden çok etlkilendiğini söyledi ve telefon arkadaşlığı yapmamızı teklif etti. Ben yalnız yaşıyordum; teklifini kabul ettim, konuşmaya başladık. Tam 2 sene boyunca bu kızla sadece telefonda konuştum, kız sesime aşık olmuştu. Ben onu kendimden soğutmak için, elimden gelenii yaptım ve 2 senenin sonunda aniden konuşmayı kesti ve bir daha aramadı. Nihayet ben de ondan kurtulmuş oldum ama ben duygusal bir insan olduğum için içimde bu 2 senenin -yani tüm konuştuklarımızın- anısı kaldı, acı duydum. Şimdi aradan 4 ay geçti ve ben hala o kızla yine konuşmak isteğini içimden bir türlü söküp atamıyorum.

Bence herşeye rağmen insan kendi yaşıtlarıyla olduğu sürece mutlu olurlar; tabii ki sadece benim fikrim. :)

Benden büyük kadınlar, beni her zaman etkilemiştir. Yaşı benim için en az 30 yaş, en fazla 45 olmalıdır ; çünkü bu yaştaki kadınlar zirvede olurlar. Açık söylemek gerekirse genç yaşıma rağmen birçok kadınla beraber oldum; ama belirttiğim yaş grubundaki kadınlar çok harika olurlar. Sade cinsllik değil, kişilik, davranış ve bakış açıları çok mükemmeldir ve çok zekidirler ve makuldürlar. Bu yüzden tercihim her zaman belirttiğim yaş gruplarıdır; çünkü kadınlar şarap gibidir. Gerçekten yıllandıkça güzelleşirler. Tabii anlayana...

Kadınlar kendini kimi zaman için terazide yukarıya çıkarmak için karşılarındaki erkek yaşça kendilerinden küçükse, onun yaşı ile onu ezmeye çalışırlar güya. En basit kelime ufaklıktır; ama sohbet biraz değişince kendini çok akıllı sanıp da sokakta yürümesini bilmeden kadınlığıyla erkekleri elde edeceğini sanan, reelde kedi bile olamamış kadınlar varken, sanalda çoğu birer aslan kesilir. Bu konu ile kadınların k..larını kriko modu ile kaldıran benim kendı hemcinslerımdır. İlişki konusunda yaşa bakınca, erkek yaşı büyükse kendinden küçük üniversiteli lolitalarla takılmak ister, yaşı ortaysa kimileri kendinden büyük kadınlar ile takılmayı sever. Kadınlara baktığımızda kendinden küçük erkeklerle takılmaktan korkmazlar. Kural yaşta değil beyin coğrafyasında bitmektedir.