Olmuyor! Tecrübeyle tastiklidir. :)

Eski sevgiliden arkadaş olur. Hatta iddia ediyorum ki, en iyi arkadaş eski sevgiliden olur. Daha da iddialı bir söz söyleyeyim mi, en iyi arkadaş eski eşten olur. Eski eşim en iyi arkadaşım benim. Dostum, sırdaşım, yeni tabirle kankam o benim. Arada saygı bitmemişse, sevgi bitse bile arkadaş olunabilir. İstemek önemli bence. Her konuda olduğu gibi istedikten sonra olur.

Olmaz, kim demişse "olur" diye yalan. Kimse kendini kandırmasın, sonuçta bir umutla acaba? Belki? diye dost ayağına sana yaklaşıyor, gereksız, koy ver gitsin.

Eski dost düşman olmaz. Fakat eski aşktan yeni bir dostluk çıkmaz. Aşk bittikten sonra dostluk kalmaz, düşmanlık ve kıskançlık başlar.  Bir tanıdığımın başına geldi de ben oradan biliyorum, öyle oluyormuş yani. :) Şaka bir yana boşverin gitsin, unutun gitsin.

Kim olur diyorsa bal gibi yanılıyor. Size kısaca anlatayım neden olmuyor.

Birinci olay:

5 yıl boyunca bir ilişkim oldu ama ben aşık değildim o bana aşıktı. Ben yine de denedim, saygı gösterdim, sevdim, yemek yaptım, temizlik yaptım (beraber yaşarken) yani bir kadının hayalindeki erkek oldum.

Sonuç beş yıl sonra ayrıldık. Ben "arkadaş" kalalım dedim, o da "tamam" dedi. Her yeni buluşmamızda tekrar deneyelim, her şey başka olacak falan filan. Yok olmadı, o benim açımdan bir arkadaştı bana göre, onun açısından ben de bir umut kapsıydım onun için. Yani o sanıyordu ki, ilişkimiz tekrar düzelecek. Ama benim içimde aşk diye bir şey yoktu. Sonunda karar verdim; hiç buluşmamak için.

İkinci olay:

Üç yıl önce hayatımın aşkını buldum, her şey tam istediğim gibi gitti, üc yıl boyunca. Meğerse ben öyle sanmışım. İlk ilişkimde yaptım şeyleri yine yaptım. Yemek yaptım, temizlik yaptım. Yani bir kadının hayallerindeki erkektim. Onun dediğine göre öyleydi. Meğerse ben onun gözünü açmışım, nasıl mutlu olunacağını öğretmişim, beni nasıl kullanacağını öğretmişim.

Sıkı durun esas olay geliyor.

Bana evlenme teklif etti, ben de dünyanın en mutlu insanı olarak kabul ettim. Çocuk yapmayı bile denedik. Aradan üç yıl geçince bir gün benimle konuşmaz oldu, surat asmalar filan.  En sonunda anlattı. "Ben artık yapamıyorum, ev arkadaşı kalmak istiyorum" dedi. Dünyam başıma yıkıldı. Gel de arkadaş ol da göreyim, bu kadar yaşananlardan sonra. Kim arkadaş kalacağına inanıyorsa yanılıyor. 

Aslında her ne kadar "arkadaş kalınır" deselerde yaşadığım bir çok tecrübeye istinaden konuşuyorum kalınmıyor arkadaşlar. Uzun süre geçse herhangi bir yerde, hiç beklemediğiniz bir anda karşılaşsanız şaşırıp  hatta sevinip, selam verip, arkadaşça konuşabilirsiniz. Ama bu yakın bir arkadaş olmayı göstermiyor. Olmayacak birşey içinde fazla dil dökmeye gerek yok sanırım. 

Bende kalınmaz taraftarıyım. Aynı şeyleri yaşıyorum çünkü. Deli gibi birbirimizi sevsek de, istesek de ileri için düşündüğümüzde birlikte olamayacağımızı ikimizde biliyoruz. "Sen benim en iyi arkadaşımsın" diyor hep bana; ama ne zaman yanyana gelsek, ne o, ne de ben birbirimizi tutamıyoruz ve sarmaş dolaş iki sevgili moduna giriyorduk. Bu nedenle arkadaş kalacağımızı düşünemiyordum ve de şu an tamamen bitirdik. En iyisi birbirimizi görmemek.

Keşke olsaydı ama sevgi bitince karakter değişiyor. Hele de sen hala aşıksan ve karşındaki sana farklı davranıyorsa sadece can acıtıyor ve zamanla yara çok kanıyor. Yani dost olunmuyor, severek ayrılıyorsan bu zaten imkansız.

Ben denedim kesinlikle olmuyor, duygular ön plana çıkıyor.

Olmaz. Arkadaşlarla belki sık-sık, belki ara-sıra bir araya gelinir, sohbet edilir, moda göre hafiften dertleşilir, yaşamımızdan söz edilir... Eski sevgiliyi bunlar ne ilgilendirir? İlgilendiriyor olsaydı eski değil, güncel olurdu. Yeni sevgilimiz var ise ondan da mı bahsedeceğiz! Karşılaşıldığında, "Merhaba-Nasılsın?" yeterlidir.

Bence kimse kendine bunu yapmasın. Hayat kısa, geçmişe saplanıp kalmak yerine kişi kendini yeni değerlere taşımalı. Geçmişe saplanıp gelecek güzel günleri kaçırmamalı (Güzel günler görecegiz çocuklar, motorları maviliklere sürecegiz...). Kimse gelecekten umudunu kesmesin...

Olmuyor olmuyor olmuyor. Ne kadar istesende duygular öne çıkıyor. Olur derseniz hiç sevmemişsinizdir.

Üniversitede başlayan arkadaşlık sonradan sevgili moduna döndü, olmadı, sevgili olmayı beceremedik ama biz iyi bir dost olmayı becerdik. Sevgililikten çıkalı 3 sene oldu ve ikimizde o günleri gülerek anlatıyoruz. Şu an onun hayatında başka biri var ve biz hala görüşüyoruz, biliyorum ki ne zaman zorda kalsam, başım sıkışsa, sevincimde, mutluluğumda her zaman yanımda olacak, tabi ben de onun...  Sanırım bu kişilikle alakalı; saygıyı kaybetmemek lazım.

İlk 2 yılda biten birlikteliğimizi "arkadaş kalma" çabası içinde 5 yıl boyunca süründürdük biz. Olmadı, olmadı, olmadı. İşin garip yanı aslında biz birlikte olmadan önce de çok iyi arkadaştık. Ama ilişki öncesi ile sonrası asla aynı olmuyor. Hangi arkadaşınızın herhangi bir sitede paylaştığı şarkıyı sonuna kadar dinleyip kendinize pay çıkarıyorsunuz? Hangi arkadaşınızın kız arkadaşının boyu veya kilosu sizi bu kadar ilgilendiriyor ki? Hangi arkadaşınız için ''inşallah kötü bir ilişkisi olur'' diyorsunuz arkadaşlar? :) Bence eski sevgiliyle arkadaş kalınmaz, kalınmıyor.

Eski sevgiliden arkadaş niye olmaz ki? Ben bu insanına bağlı. Eski eşinle bile arkadaş kalırsın, bu insanın karakterine göre...

Biraz da bu ilişkinin nasıl yaşandığına ve bittiğine bağlı. Ülkemizde ilişkiler sancılı bitiyor bazen, bu yüzden ilişki bitiminde yaşanan tatsızlıklar kaçınılmaz oluyor.

Zorlamak lazım ama kestirip atmamak da lazım. Ayrılış biçimine göre değişir.

Konum ve durum nasılsa bence ona göre hareket etmeli. Benim kanaatim, seviyorsam görmeye, konuşmaya dayanamayacağımdır. Bu da arkadaş kalmamızı mümkün kılmaz zannediyorum.

Yaşananlara bağlı birinin, bir dönem en yakını olmuş bir insana: "hayalet ol, git.'' demesi ne derece doğru ki? Mümkün mü, yok saymak? Bunu yapabilene bravo. Dost olamam ama arkadaş kalınabilmeli diye düşünüyorum.

Olmaz, olsa da tekrar sevgili olur ama adına ''sevgili'' demeye diliniz varmaz. (Geyik Sevmeyenler Derneği Basın Sözcülüğü)

Olmaz, olamaz...

Eski sevgiliden arkadaş olmaz. Ortada bir anlaşamama durumu olmuş ki, ayrılmışsındır (anlaşamadığın biriyle arkadaş hiç olamazsın) diye düşünüyorum. Bir de varsayalım ki arkadaş olduk ve onun yeni sevgilisi gelse, benim yeni sevgilim gelse, hoş bir ortamda buluşsak, peki "nasıl arkadaş oldunuz? Nasıl tanıştınız?" diye sorsalar (yeni sevgililerimiz), "hadi anlatın bakalım" dese, işte bunun cevabını verebilir miyiz? Ben veremem. Demek ki yanlış birşeyler var...

Eski sevgiliden asla dost olmaz, olamaz.

Eski sevgiliden arkadaş kalmak, kişisine, ilişkide yaşanan olaylara, ayrılırken yaşananların gidişatına bağlı; ama eski sevgili de olsa arkadaşken insan ister istemez onu kıskanabiliyor. O seni kıskanabiliyor. Eski alışkanlık deyip gülüp geçiyoruz sonra; ama tabii ki yeni bir ilişkisi varsa benimle olan günleri çamla, ırayla arasın diye, yeni sevgilisi hakkında kötü konuşmak, hatta gerekiyorsa anını yakalayıp güzel bir komployla onları ayırmanın verdiği haz paha biçilemez değerde. :) Eğer zamanınız varsa ve biraz da eğlenmek istiyorsanız bu fırsatı kaçırmayın. İntikam soğuk yenen bir yemektir. :)

Olmuyor gerçekten. Ayrıldıktan 4 sene sonra karşılaştık. Arkadaş olarak kalalım dedik; ama olmadı. Birbirimizde bulduk kendimizi; ama ayrılmak zorundaydık. Son noktayı koyduk, görüşmüyoruz.

Kesinlikle olmuyor. Ne zamanki eski sevgilimle arkadaş gibi buluşsak devamında dayanamıyor ve öpüşmeye başlıyoruz. Sonra ikimizde kara kara düşünüyoruz. Dönsek mi, dönmesek mi? Sonuç dönmüyoruz. :)

Ne kadar istense de dost kalınmaz, kesinlikle olmaz. Eskiler aklından çıkmaz insanın.

Hayır ya, kesinlikle kalınmamalı bence. Genelde biri ayrılmak istemez, diğeri ayrılmak ister. Ee bu böyle olunca diğeri de ayrılmak zorunda kalır. Diyelim ben ayrılmak istemiyom. Bana arkadaş kalalım dedi. Ben onun yanında yeni bir sevgilisini gördüğümde ne yaparım sizce? Olur mu öyle şey ya? Bir daha görüşmemek en mantıklısı bence.

Çok tehlikelidir çok.

Olmaz! Ben bizzat denedim ama o hiç bir zaman arkadaş olarak görmeyi başaramadı. :( Yanımda birini görse kendisi ya da bir arkadaşı hemen telefona sarılıp hesap soruyordu. :) Baktım ki olmayacak arkadaşlığa da noktayı koydum.

Olmaz!

Eski dosttan düşman olmaz ama eski sevgiliden sana düşman olur...

Ayıdan post eski sevgiliden arkadaş OLMAZ!

Eski sevgiliden dost ya da arkadaş olmaz! Birbirimizi kandırmayalım.

Asla olmaz! İki taraf için de sakıncalı bence. Unutmak bazen en güzel terapidir arkadaşlar.

Arkadaşlar, abiler, ablalar, saçmalamayın, şaşırmayın. Eski sevgiliden arkadaş olmaz! Neden mi? Bir gül alın elinize, evet evet. Elinize alın gülü çekinmeyin ve koklayın. Gül harika bir koku verecektir. Güle sevgili diyelim. Papatyayı alın koklayın, o da güzel koku verir. Ona da arkadaş diyelim. Sonrasında, gülü alıp elimize güle papatya adını verip, koklayalım. Gül papatya kokusu verir mi? Vermez! Eğer eski sevgilinizle arkadaş olabiliyorsanız, gücenmeyin ama zaten sevmemişsiniz demektir. Saygılarımla.

Çok zor çok; ama imkansız değil. :)

Her ne kadar dost kalmak istesende, eğer eski sevgilin yeni bir ilişki içine girdiyse arkadaş dahi kalamıyorsun! Kalmayı mı deniyorsun? Kırılırsın, incinirsin! Bir ilişki bitiyorsa eğer bilmelisin ki o an olmasa bile o ilişki herşeyiyle bitmiştir! Bunu göze alabiliyorsan o ilişkiyi bitirirsin! Dostluk falan hikaye bir de bunu onun yeni sevgilisine sor bakayım. :)

Kalınmalı ya da kalınmamalı diye net bir genelleme yapmak mümkün değil bence. Birlikte nasıl bir paylaşım yaşandığına, nasıl bir sebepten ayrılığın gerçekleştiğine bağlı biraz da, ilişkinin bitmesinden sonraki evrede "dost kalınabilir mi?" düşüncesi. Kendi yaşadığım birliktelik sonrasını baz alıp yazarsam, ayrılmak zorunda olduğumuz için bitirdik ve şu an nadirde olsa telefonda veya internet aracılığıyla birbirimizin hatırını soruyoruz. Bunun doğru mu, yoksa yanlış mı diye muhasebesini yapamam. Elbette insanın içini acıtıyor, elbette eskileri anımsattırıyor; ama bir zamanlar yüreğimin kapılarını açtığım insana "yoluna git" diyemezdim...