Bence olur.

Ben tahammül edemem böyle bir duruma ve böyle bir arkadaşlığı yürütemem.

Olur ama ruhun yoksa olur, hissizsen onun yeni sevgilisiyle kanka bile olursun. Duygusuzluk ve gurursuzluk üzerine kurulur bu eski sevgili ile arkadaş kalma vaziyeti.

Asla olmuyor denendi ve yaşandı tek sonuç; acı çekmek.

Arkadaş kalalım lafından nefret ediyorum, bebek avutur gibi.

Bence olur, hatta oldu da. İlk sevgilim, hayran olduğum birisiydi ve ilişkimiz esnasına, ona aşık değil de hayran olduğumu anladığım noktada, sevgililiğe son verdik ve arkadaşlığa devam ettik. Hala görüşürüz, birbirimize hayatlarımızdan bahsederiz. Birbirimize değer katacak öneriler veririz. Ayrıca, hayatımın yönünü değiştiren ve uzun süreli bir ilişkimiz olan eski sevgilimle de hala görüşürüz. Aşk biter, dostluk kalır. İçinde dostluk, sevgi, değer olmayan ilişki zaten tam olarak aşk değildir.

Sevilmeden sevmenin cezasını çekiyorum. Unutamazsın, arkadaş olarak kalamazsın, hayatından çıkarman gerekir. Gözün görmeyecek. Benim fikrim bu.

Aşk bittikten sonra arkadaş kalalım, derler. Güle başka isim verirsen, farklı kokar mı?

Bu sevgilinin, nasıl ''eski'' olduğuyla ilgili birşey. Kısacası severek mi ayrıldın söverek mi? Her iki halükarda da dost olmaz, hatta hiç görme daha iyi. Tabii 3-6 aylık ilişkileri konuşmuyorum bile. Hani üçüncü gün seni seviyorum diyenler var ya, onlar farklı bir kategori. Ayrıca incelenmesi gerek.

Pek çok kez denememe rağmen olmuyor, illaki geçmişin bir anına takılınıyor. Başa sar dur. :)

Ayrıldığın kişiyle yaşadıklarına bağlı bence arkadaş kalıp kalmamanız.

Yeni sevgiline boynuz takmak istiyorsan olursun.

Bu durumu "kültür seyiyesi" yöntemiyle açıklamaya çalışanları anlayabiliyorum! Ancak böyle bir yöntemle kültür seviyelerinin yüksek olduğuna hem kendilerini, hem de çevresindeki insanları inandırabiliyor! 

Tek kelime: "ol-mu-yor".

Kesinlikle olmuyor. Çok incinmişseniz, tekrar aynı şeyi yaşamaya gerek yok.

Ben de birini çok sevdim. Onunla çıkacağım zaman acayip heyecanlanıyordum; ama bana "senin de benim de önüme fırsatlar çıkabilir" dedi. Ben tatile çıkmıştım. Döndüğümde beni hiç aramadı. Ben de depresyona girdim. Aylar sonra onu aradım, telefonla görüşüyoruz. Onunla tekrar beraber olmak istemiyorum. Kırgınım. Hiçbir şey eskisi gibi olmuyor. Bence tekrar başlamak bana acı verir.

Olmaz tabii ki, saçma birşey olur bence.

Eğer her iki tarafta da içinizde hiçbir şey kalmamışsa olabilir; ama ilişkinizde gerçekten sevmişseniz, birçok şey paylaşmışsanız ve içinizde bir yerlerde yarım kalan birşeyler varsa, arkadaş kalmak imkansıza yakın.

Tek kelime ile "olmaz".

"Hayaliperde" rumuzlu arkaşa katılıyorum. Gerçekten çok sevmişseniz asla arkadaş kalamazsınız. Unutmak en iyisidir. Yok ama sevdiğinizi sandıysanız çok rahatlıkla arkadaş ve dost kalabilirsiniz.

Nasıl ayıdan post olmazsa, eski sevgiliden de arkadaş olmaz hiçbir zaman.

Bende bu kuyruk acısı, sende o evlat acısı varken bizden hiçbir yol olmaz.

Eski sevgiliden arkadaş, dosti hiçbirşey olamaz. Bunu şahsen ben kaldıramam. Kaldıranları tebrik ediyorum; ama önermiyorum. Bence yanlış.

Olmaz tabii ki, olabilemez. Ne gereği vardır?

Arkadaş da olur, dost da. Tek olsun da unutmasın da. :)

Arkadaşlar merhaba. Bence kesinlikle olur ve benim başıma geldi; ama bu durum 20-30 yaşlarında olmuyor. Yaşın biraz daha ilerleyince bazı şeylerin daha farklı olduğunu anlıyoruz. Mesela sevgili olsun, eş olsun bir  noktaya  gelindiğinde en büyük düşman olabiliyor; fakat bir süre sonra anlıyoruz ki, bu insanla bir birliktelik  yaşadık ve olmadı. Bir noktada uyum sağlanmadı, ayrılık oldu; fakat bundan sonra dost olarak kalınabilir ve  yaşanan o günlerden çok daha kalıcı bir dostluk kurulabilir. Ama en büyük etken kültür seviyesi. Bunu Türkiye şartlarında her insan kaldıramaz ve uygulayamaz. Sevgiyle kalın.

Olunabilir elbette fakat bu geniş bir kavramdır, yaşamış biri olarak söylüyorum bunu.

Olunabilmişse, onlar eskiden sevgili değillerdi.

Daha neler kardeşim, hiç eski sevgiliden dost olur mu? Severek ayrıldıysan, seni devamlı kıskanır. Kötü ayrıldıysan zaten seni görmek istemez.

"Dost" olmaz. Teknik olarak mümkün değil, arkadaş olunabilir.

Eski sevgliden dost, eski kaşardan tost olmaz. :) Bu yeterince açıklayıcı oldu herhalde.

Olunabileceği kanaatindeyim, bunu yaşayan biri olarak söylediğim unutulmasın.

Bence de olur. Ama iki tarafın hayata bakışı, kapasitesi eşit olmalı, her iki tarafta aradaki hukuka saygılı ise neden olmasın? Olabilir ama hem istemezler, hem de kıskançlık varsa nasıl olacak ki? Tabii olmaz o zaman.

Deli gibi sevdiğim adam, beni kaybetmemek için "dost kalalım" diyor. "Eskiden yaptıklarımızı yine yaparız, sinemaya gider, yemek yer, bir şeyler içeriz, seni evine bırakırım" diyor. Onun yaptığı bu davranış ne derece doğru bilmiyorum, sonuçşta eğer bu söylediklerini dost kalarak yaşayabiliyorsak, niye ayrılıyoruz? (Onun cevabı ilişki yaşamak istemiyormuş, saçma bir cevap bana göre.) Ben de onu kaybetmemek için kabul ettim. Biliyorum canım çok acıyacak, şimdiden hissediyorum sızısını ama bakalım...

Olmuyor! Tecrübeyle tastiklidir. :)

Eski sevgiliden arkadaş olur. Hatta iddia ediyorum ki, en iyi arkadaş eski sevgiliden olur. Daha da iddialı bir söz söyleyeyim mi, en iyi arkadaş eski eşten olur. Eski eşim en iyi arkadaşım benim. Dostum, sırdaşım, yeni tabirle kankam o benim. Arada saygı bitmemişse, sevgi bitse bile arkadaş olunabilir. İstemek önemli bence. Her konuda olduğu gibi istedikten sonra olur.

Olmaz, kim demişse "olur" diye yalan. Kimse kendini kandırmasın, sonuçta bir umutla acaba? Belki? diye dost ayağına sana yaklaşıyor, gereksız, koy ver gitsin.

Eski dost düşman olmaz. Fakat eski aşktan yeni bir dostluk çıkmaz. Aşk bittikten sonra dostluk kalmaz, düşmanlık ve kıskançlık başlar.  Bir tanıdığımın başına geldi de ben oradan biliyorum, öyle oluyormuş yani. :) Şaka bir yana boşverin gitsin, unutun gitsin.

Kim olur diyorsa bal gibi yanılıyor. Size kısaca anlatayım neden olmuyor.

Birinci olay:

5 yıl boyunca bir ilişkim oldu ama ben aşık değildim o bana aşıktı. Ben yine de denedim, saygı gösterdim, sevdim, yemek yaptım, temizlik yaptım (beraber yaşarken) yani bir kadının hayalindeki erkek oldum.

Sonuç beş yıl sonra ayrıldık. Ben "arkadaş" kalalım dedim, o da "tamam" dedi. Her yeni buluşmamızda tekrar deneyelim, her şey başka olacak falan filan. Yok olmadı, o benim açımdan bir arkadaştı bana göre, onun açısından ben de bir umut kapsıydım onun için. Yani o sanıyordu ki, ilişkimiz tekrar düzelecek. Ama benim içimde aşk diye bir şey yoktu. Sonunda karar verdim; hiç buluşmamak için.

İkinci olay:

Üç yıl önce hayatımın aşkını buldum, her şey tam istediğim gibi gitti, üc yıl boyunca. Meğerse ben öyle sanmışım. İlk ilişkimde yaptım şeyleri yine yaptım. Yemek yaptım, temizlik yaptım. Yani bir kadının hayallerindeki erkektim. Onun dediğine göre öyleydi. Meğerse ben onun gözünü açmışım, nasıl mutlu olunacağını öğretmişim, beni nasıl kullanacağını öğretmişim.

Sıkı durun esas olay geliyor.

Bana evlenme teklif etti, ben de dünyanın en mutlu insanı olarak kabul ettim. Çocuk yapmayı bile denedik. Aradan üç yıl geçince bir gün benimle konuşmaz oldu, surat asmalar filan.  En sonunda anlattı. "Ben artık yapamıyorum, ev arkadaşı kalmak istiyorum" dedi. Dünyam başıma yıkıldı. Gel de arkadaş ol da göreyim, bu kadar yaşananlardan sonra. Kim arkadaş kalacağına inanıyorsa yanılıyor. 

Aslında her ne kadar "arkadaş kalınır" deselerde yaşadığım bir çok tecrübeye istinaden konuşuyorum kalınmıyor arkadaşlar. Uzun süre geçse herhangi bir yerde, hiç beklemediğiniz bir anda karşılaşsanız şaşırıp  hatta sevinip, selam verip, arkadaşça konuşabilirsiniz. Ama bu yakın bir arkadaş olmayı göstermiyor. Olmayacak birşey içinde fazla dil dökmeye gerek yok sanırım. 

Bende kalınmaz taraftarıyım. Aynı şeyleri yaşıyorum çünkü. Deli gibi birbirimizi sevsek de, istesek de ileri için düşündüğümüzde birlikte olamayacağımızı ikimizde biliyoruz. "Sen benim en iyi arkadaşımsın" diyor hep bana; ama ne zaman yanyana gelsek, ne o, ne de ben birbirimizi tutamıyoruz ve sarmaş dolaş iki sevgili moduna giriyorduk. Bu nedenle arkadaş kalacağımızı düşünemiyordum ve de şu an tamamen bitirdik. En iyisi birbirimizi görmemek.

Keşke olsaydı ama sevgi bitince karakter değişiyor. Hele de sen hala aşıksan ve karşındaki sana farklı davranıyorsa sadece can acıtıyor ve zamanla yara çok kanıyor. Yani dost olunmuyor, severek ayrılıyorsan bu zaten imkansız.

Ben denedim kesinlikle olmuyor, duygular ön plana çıkıyor.

Olmaz. Arkadaşlarla belki sık-sık, belki ara-sıra bir araya gelinir, sohbet edilir, moda göre hafiften dertleşilir, yaşamımızdan söz edilir... Eski sevgiliyi bunlar ne ilgilendirir? İlgilendiriyor olsaydı eski değil, güncel olurdu. Yeni sevgilimiz var ise ondan da mı bahsedeceğiz! Karşılaşıldığında, "Merhaba-Nasılsın?" yeterlidir.

Bence kimse kendine bunu yapmasın. Hayat kısa, geçmişe saplanıp kalmak yerine kişi kendini yeni değerlere taşımalı. Geçmişe saplanıp gelecek güzel günleri kaçırmamalı (Güzel günler görecegiz çocuklar, motorları maviliklere sürecegiz...). Kimse gelecekten umudunu kesmesin...

Olmuyor olmuyor olmuyor. Ne kadar istesende duygular öne çıkıyor. Olur derseniz hiç sevmemişsinizdir.

Üniversitede başlayan arkadaşlık sonradan sevgili moduna döndü, olmadı, sevgili olmayı beceremedik ama biz iyi bir dost olmayı becerdik. Sevgililikten çıkalı 3 sene oldu ve ikimizde o günleri gülerek anlatıyoruz. Şu an onun hayatında başka biri var ve biz hala görüşüyoruz, biliyorum ki ne zaman zorda kalsam, başım sıkışsa, sevincimde, mutluluğumda her zaman yanımda olacak, tabi ben de onun...  Sanırım bu kişilikle alakalı; saygıyı kaybetmemek lazım.

İlk 2 yılda biten birlikteliğimizi "arkadaş kalma" çabası içinde 5 yıl boyunca süründürdük biz. Olmadı, olmadı, olmadı. İşin garip yanı aslında biz birlikte olmadan önce de çok iyi arkadaştık. Ama ilişki öncesi ile sonrası asla aynı olmuyor. Hangi arkadaşınızın herhangi bir sitede paylaştığı şarkıyı sonuna kadar dinleyip kendinize pay çıkarıyorsunuz? Hangi arkadaşınızın kız arkadaşının boyu veya kilosu sizi bu kadar ilgilendiriyor ki? Hangi arkadaşınız için ''inşallah kötü bir ilişkisi olur'' diyorsunuz arkadaşlar? :) Bence eski sevgiliyle arkadaş kalınmaz, kalınmıyor.

Eski sevgiliden arkadaş niye olmaz ki? Ben bu insanına bağlı. Eski eşinle bile arkadaş kalırsın, bu insanın karakterine göre...

Biraz da bu ilişkinin nasıl yaşandığına ve bittiğine bağlı. Ülkemizde ilişkiler sancılı bitiyor bazen, bu yüzden ilişki bitiminde yaşanan tatsızlıklar kaçınılmaz oluyor.